เรื่องของเรามีอยู่ว่า เราไปชอบเด็กปีเดียวกันอ่ะนะ ปี1 อ่ะค่ะ ต่างก็เพิ่งมาเจอหน้ากัน แรกๆๆเราก็รู้สึกเฉยๆกะเขานะ แต่พออยู่ๆๆไป เราก็รู้สึกชอบเขาเลยไม่รู้ตัว เลยคิดว่าเราน่าจะคุยกันบ้างเพื่อนเพิ่มความสนิสนมกัน เริ่มจากการเป็นเพื่อนกันก่อนก็ได้ เขาเป็นนักกีฬารักบี้ ส่วนเราเป็นสวัสดิการ อย่างที่บอกตอนแรก ไม่ได้รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้หัวใจมันเรียกร้องเขาเหลือเกิน เขาซ้อมรักบี้จนเจ็บตัว ปวดที่ช่วงเอว เราเป็นห่วงเขานะ เขาเคยให้เราไปนวดให้ด้วยล่ะ ตอนนั้นอยากบอกว่าดีใจมากที่เขาให้เรานวดให้ แล้วเราก็คอยถามอาการเค้าบ่อยๆ ว่าเป็นยังไงบ้าง เขาก็ตอบเหมือนกันเกือบทุครั้งว่าก็ดีคับ แล้วก็ยิ้มๆๆทักทายให้กัน เราเห็นเขาจะปวดตรงช่วงเอวมากขึ้นทุกที เดินแปลกๆๆ เลยไปซื้อยาให้ ตอนให้ก็เขินนะ เพราะเพื่อนๆเขาก็อยู่ด้วย อิอิ อ้าว ลืมบอกไป ก่อนหน้าที่จะให้ยาทาอ่ะ เราขอเบอร์โทรเขา เขาก็ให้ทันทีนะ แอบดีใจนิดๆออยู่ในใจ คืนนั้นที่ได้เบอร์ก็ส่งข้อความไปหา เพราะเป็นห่วงเขา หลังจากซื้อยาให้ก็โทรไปหาเขา คุยกันได้ไม่เคยนานเลย เพราะมันดึกทุกที ก็กัวว่าจะรบกวนเขา แต่ทุกครั้งที่โทรไปจะบอก เขาทุกครั้งว่า คืนนี้จะโทรไปหานะ แล้วทุกครั้งที่โทรไปหา เราไม่เคยรอโทรศัพท์นานเลย เราก็เลยได้แต่คิดไปเองว่า เขาคงรอรับโทรศัพท์เราอยู่แน่ๆเลย ( เข้าข้างตัวเองไปหน่อยไหมเนี่ย ) แต่แล้วคืนหนึ่ง เราโทรไปหาเขา ตอนนั้น ก็ประมาณ ตี1 เห็นจะได้ เขายังไม่ได้เข้าหอ ยังนั่งเล่นอยู่ที่โรงอาหารกำลังจะกลับ เราก็ชวนเขาคุยไปเรื่อยๆๆแต่ก็คุยได้ไม่นาน เขาบอกว่ามีสายเข้า ไว้ค่อยคุยกันใหม่พรุ่งนี้นะ เราก็ต้องวางสาย บอกฝันดี พอมาตอนเช้า สิ่งที่เราไม่อยากรู้เลยคือเขามีแฟนแล้วคือมีเพื่อนคนหนึ่งมาบอกว่าตอนที่เขาคุยโทรศัพท์กะเราอยู่นั้นมีคนโทรเข้ามา แล้วคนๆนั้นคือแฟนเขา ซึ่งอยู่ไกลกันมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เรื่องของเรื่องคือ เราไม่รู้ว่าเราจะทำไงดีเมื่อรู้ว่าเขามีแฟนแล้ว เราจะหยุด ไม่โทรไปคุยไปวุ่นวายกะเขา หรือว่าจะโทรไปคุยไปวุ่นวายใจเขาต่อดีนะ ช่วยเราด้วย ว้าวุ่นใจไปหมดแล้ว ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เศร้าจังเลย ตอบเราหน่อยนะ ขอบคุณค่ะ ที่ตอบ