คือเรามีแฟนคนหนึ่งคบกันมาปามาน 1 ปีกว่าๆ ช่วงแรกๆเราก็รักกันดี พอคบกันมาเรื่อยๆ เค้าเริ่มจะเรียกชื่อเราเป็นชื่อแฟนเก่าเค้าเสมอๆ เราหลอกถามไปเรื่อยๆว่าคนนี้แฟนเก่าหรอ เค้าก็บอกว่า อื้ม ใช่ ก็ถามไปว่าทำไมถึงเลิกกันแล้วรู้จักกันได้ไง ก็หลอกถามไปเรื่อยๆ เราก็แกล้งทำเป็นว่าไม่เป็นไร แต่ในใจมันร้องไห้ออกมาแล้ว เค้าก็บอกว่าลืมแล้วๆ เราก็เชื่อว่าเค้าลืมแล้ว แต่พอมาเห็นเข้าเต็มๆตาตัวเอง เค้ายังเก็บรูปแฟนเก่าเค้าไว้ในกระเป๋าอยู่...เราเลยถามว่าคนนนี้หรือแฟนเก่าอ่ะ น่ารักดีนิ ไหนบอกว่าลืมแล้วเค้าก็บอกว่าลืมแล้วๆจิงๆ เราก็จะพยายามเชื่อต่อไป พอวันหนึ่งเรากำลังนอนอยุ่เค้าก็โทรมา ก็เค้าดูบอลเส็ดเลยโทรมาหาเรา ก็คุยกันไป เราเลยถามว่าลืมเขาได้มั้ยทิ้งรูปนั้นได้มั้ย ทำเพื่อเราได้มั้ย เค้าก็ตอบว่าลืมแล้วๆจิงๆ (คำเดิมตลอด) เราก็ต้องเชื่อสิก็เพราะรักนิ ถึงจะโกหกยังไงก็ต้องเชื่อ วันเกิดเราเรารอๆๆๆรอว่าเค้าจะโทรมามั้ย....แต่ก็ไม่มีแววเลยว่าเค้าจะโทรมา มีแต่เพื่อนกะน้าโทรมาวันนั้นทั้งวันเรารอโทรศัพท์จากเค้า พอวันเกิดเค้าปีที่แล้วทั้งๆที่เรายุ่งๆเราก็โทรไป แต่เค้ากลับไม่โทรหาเราสักนิดข้ออ้างคือว่าลืมจำไม่ได้ วาเลนไทก็ไม่โทรหาเลยสักนิด เย็นๆเราเลยโทรไปแต่ก็โทรไปติด เลยทำใจกล้าโทรไปเบอแม่เค้าเลยฝากบอกแม่ให้บอกเค้าโทรกลับด้วย ตอนเย็นๆวันต่อมาค่อยโทรมาหาเรา บอกว่าแม่เค้าพึ่งบอกตอนเช้า
พอวันเกิดเค้าปีนี้ ก่อนวันเกิดเค้า 1 อาทิตเราเลยไปหาเค้าเลยนัดเจอกันณ.สถานที่นึ่งเรารอเค้าตั้งครึ่งชั่วโมง ทั้งๆที่เราบอกล่วงน่า 1 ชั่วโมงแต่เค้ากลับมาเลท และเค้าก็มากับเพื่อนเค้า เราไม่เค้าใจตงที่ทำไมเค้าต้องให้เพื่อนมาดูก่อนว่าคนนั้นใช่เราป่าว ถ้าคนที่รักกันจิงๆอ่ะต้องรู้สิว่าเป็นแฟนตัวเอง (หรือเค้าไม่คิดว่าเราเป็นแฟนเลย) เลยไปนั่งคุยกันเพื่อนเค้าก็ไปด้วย เหมือนกับเค้าท่วงเวลาไม่ให้เราอยู่กะเค้านาน ไม่รู้เหมือนกันนะมันเป็นความรู้สึกอ่ะ วันนั้นเราเตรียมของขวัญไปให้เค้าด้วย และเค้าก็ผิดสังเกตุว่าทำไมเราถึงหวงกระเป๋าที่เราพายไปจัง เค้าเลยถามว่าข้างในน่ะมีอาไร เราเลยบอกว่าไม่มีไรๆของส่วนตัวๆ เค้าถามเราหลายครั้งมากเราเลยบอกว่าเด๋วให้ดูหรอกว่าเป็นไร เค้าเลยบอกว่าบ่าย 3 เนี่ยต้องไปรับพี่แล้ว อื้ม...นั่งเล่นซักแปบเค้าก็เลยไปส่งเรา เหมือนกับเค้าไม่เต็มใจให้เราไปหาเลย เค้าเลยทวงเรื่องที่เราจะให้ดูของที่อยู่ในกระเป๋า เราเลยยื่นให้แล้วบอกว่า สุขสันวันเกิดนะ เค้าก็บอกว่าขอบคุนคับ แล้วเราก็เลยวิ่งหนีไปเลย และตั้งแต่ที่เราไปหาเค้า เค้าก็ไม่โทรหาเราอีกเลย เราเลยโทรหาเค้าว่าทำไมไม่โทรหาเลยช่วงนี้แหละเราคิดมากที่สุด กลัวเค้าไปมีคนใหม่ เพราะช่วงเวลาที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่รู้ว่าเค้าเป็นยังไงบ้าง เค้าไม่เคยคิดถึงจิตใจเราเลย สิ่งที่เราให้เค้าไปวันนั้นคือ บ๊อกเซอร์ กะ พวงกุญแจน้องลิง เราพึ่งรู้ว่าการที่ให้เสื้อผ้ากับคนที่เรารักนั้น จะต้องเลิกกัน เพราะเพื่อนเราพึ่งบอกหลังจากที่เราให้เค้าไปแล้ว และตั้งแต่เพื่อนบอกเรา เราก็โทรๆๆๆๆหาเค้าตลอด แต่ก็ฝากข้อความ โทรไปเบอบ้านก็ไม่มีใครรับ พอรับกลับไม่ใช่เค้าแต่เป็นแม่เค้ารับ และครั้งสุดท้ายที่เราได้คุยกัน ก็ไม่เหมือนที่คุยกันทุกๆครั้ง เพราะหลังจากที่เราให้ของขวัญเค้าไป เค้าก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน ตอนนี้เราก็ใช้ชีวิตแบบว่างเปล่าโดยไม่มีเค้า วันไหนคิดถึงเค้าก็ต้องร้องไห้ทุกที รอๆๆๆๆๆๆ วันที่เค้าจะโทรมาหาเรา แต่คงเป็นไปไม่ได้อีกแล้วแหละ เค้าคงมีคนใหม่คนที่ดีกว่าเรา ตอนนี้จะพยายามลืมเค้า.....แต่ก็ยังลืมไม่ได้ ติดตงคำที่เค้าบอกว่า "ฉันจะขอรักเทอจนจบชีวิต" นั้นล่ะมั้ง