การที่เราได้รักใครคนหนึ่ง บางครั้งก็ไม่จำเป็นที่จะต้องได้รับความรักนั้นตอบ

แทนมาก็ได้ เพราะหากมันเป็นรักที่ฝืนใจ คิดว่าจะอยู่ด้วยกันได้นานมั๊ย ??

หากความรักที่มีแต่ความเจ็บปวด จะมีความสุขได้อย่างไร มันจะเป็นความสุข

ที่ไม่สูญสลายไปได้เหรอ?หากว่ารักแล้วต้องร้าวราญ แล้วจะรักไปทำไมกัน

การลืมอาจเป็นสิ่งที่ยาก แต่การลืมไม่ใช่เป็นสิ่งที่เจ็บปวด การลืมอาจใช้เวลา

เป็นเดือนเป็นปี แต่หากเราไม่ยอมที่จะลืม อาจจะเจ็บไปตลอดชีวิต อย่า

บอกว่าเราลืมเขาไม่ได้หากเรายังไม่ได้ทำ อย่าบอกว่าเราทำแล้วแต่ทำไม่ได้

ในเมื่อเขายังลืมเราได้ อย่าพูดว่าเพราะคนที่บอกสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ตัวเราเค้าถึง

ทำได้ ถึงแม้เค้าเหล่านั้นจะไม่ใช่ตัวเรา แต่เค้าก็เคยที่จะต้องทำอย่างนี้มาก่อน

ในเมื่อมีคนทำได้แล้ว แล้วทำไมเราถึงจะทำไม่ได้ ลองนึกดูดีๆว่าเราตั้งใจ

และพยายามดีที่สุดแล้วหรือยัง ต่างคนต่างต้องใช้เวลาที่ไม่เท่ากันใครจะทำ

ได้เร็วหรือช้ามันอยู่ที่ตัวเรากำหนอเอง อย่าบอกว่าเขาเป็นของจริงของเรา

หรือเหมือนกับว่าเราเกิดมาเพื่อเขา เพราะมันไม่ใช่ ถ้าหากเป็นอย่างนั้นจริง

ทำไมเขาถึงจากไป ทำไมเขาถึงไม่เลือกเรา ทำไมเขาถึงไม่เคยเห็นสิ่งที่เรา

ทำให้ เพราะเราไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของกันและกัน หากแต่เกิดมาเพียงเพื่อที่

จะรู้จักกัน....***