บทสุดท้ายของเราที่ต่อจากตอนที่แล้วก็คือ มีชนวนของการทะเลาะวิวาทที่ไม่ใช่เกิดจากตัวเรา เค้าโมโหมาก (แทนที่จะเป็นเรา) ดุเดือดบ้านแทบแตก เราต้องกล่อมให้เค้าเย็นลงถึงจะได้คุยกัน (ในขณะที่เค้าเมา) เค้ายืนยันว่าเค้ารักเราคนเดียวแม้ชีวิตเค้าก็ให้ได้ เราคือที่หนึ่งสำหรับเค้า แต่!! ผู้หญิงคนอื่นคือความสุขเล็ก ๆ น้อยของเค้า มันเป็นการเพิ่มพลังให้แก่ชีวิตเค้า เค้าไม่เคยแคร์ผู้หญิงคนไหน ไม่เคยเสียเงินให้กับใคร ทุกคนล้วนฟรี! (เลี้ยงข้าวเลี้ยงเหล้า) ถ้าให้เค้าเลิกกับผู้หญิงคนนี้ตอนนี้เดี๊ยวนี้ เค้าเลิกได้อยู่แล้ว ไม่มีปัญหา แต่ก็จะมีผู้หญิงคนอื่นเข้ามาอีกเรื่อย ๆ เพราะชีวิตเค้าเป็นแบบนี้ เค้าหวังให้เราเป็นฝ่ายเข้าใจในธรรมชาติผู้ชายของเค้า ถ้าเราทำใจไม่ได้ จะเลิกกันเค้าก็ไม่ว่า เค้าไม่ต้องการทรัพย์สมบัติใด ๆ ลูกเค้าก็จะยกให้เราเลี้ยง(แน่นอนอยู่แล้ว ) และเค้าให้เราเป็นฝ่ายตัดสินใจเองว่าจะเอายังงัย เรารักเค้านะ รักมาก เราถามเค้าว่าพูดแบบนี้ไม่คิดว่าเป็นการเห็นแก่ตัวไปหน่อยเหรอ เค้ายอมรับว่าเค้าเห็นแก่ตัว แต่เค้าเลิกพฤติกรรมแบบนี้ไม่ได้ (วันไหนที่เค้าต้องจ่ายเงินเพื่อซื้อผู้หญิงวันนั้นคือวันที่เค้าจะเลิก) เราจะเลือกได้ยังงัยหละ ทั้งทั้งที่มีคำตอบอยู่ในใจมาหลายวันแล้วว่าอยากแยกกันอยู่สักพัก แต่พอนึกเห็นหน้าลูกตอนลูกร้องให้ว่าพ่อแม่จะเลิกกัน เราทำใจไม่ได้ที่จะต้องให้ลูกเป็นเด็กบ้านแตกเหมือนที่เราเคยเป็นเมื่ออดีต อีกอย่างคือเราก็ยังรักเค้ามากอยู่ เราจึงยอมอดทนอีกสักครั้ง ทำหน้าระรื่นทั้งที่ใจเจ็บปวด เพื่อให้เค้าสบายใจ เวลาเค้าอยู่บ้าน บ้านจะได้เป็นสวรรค์สำหรับเค้า เราก็ได้แต่หวังว่าแล้วมันก็จะผ่านไปด้วยดี เหมือนที่เคยผ่านมาแล้วหลายครั้ง ตอนนี้ทำได้แต่ อดทนอดทนและอดทน เพื่อลูกและครอบครัว(ที่แสนอบอุ่นในสายตาชาวบ้าน) คุณว่าเราคิดถูกหรือคิดผิด และคุณคิดว่าผู้ชายคนนี้จริง ๆ แล้วเค้ารักใคร รักตัวเอง หรือรักครอบครัวกันแน่ (เราชักไม่ค่อยแน่ใจแล้วซิ)